Seksen Günde Devriâlem: kitabın başı İngilizce, Türkçe çevirisiyle

Mr. Phileas Fogg lived, in 1872, at No. 7, Saville Row, Burlington Gardens, the house in which Sheridan died in 1814. He was one of the most noticeable members of the Reform Club, though he seemed always to avoid attracting attention; an enigmatical personage, about whom little was known, except that he was a polished man of the world. People said that he resembled Byron—at least that his head was Byronic; but he was a bearded, tranquil Byron, who might live on a thousand years without growing old.

Bay Phileas Fogg, 1872 yılında, Burlington Gardens, Saville Row, 7 numarada, Sheridan'ın 1814'te öldüğü evde yaşıyordu. Reform Kulübü'nün en göze çarpan üyelerinden biriydi, gerçi her zaman dikkat çekmemeye çalışıyor gibiydi. Hakkında pek az şey bilinen gizemli bir kişilikti, yalnızca kibar bir dünya adamı olduğu söylenirdi. İnsanlar onun Byron'a benzediğini söylerlerdi, en azından kafası Byron'variydi. Ama o, sakallı, sakin bir Byron'du, bin yıl yaşasa da yaşlanmayacak gibiydi.

Certainly an Englishman, it was more doubtful whether Phileas Fogg was a Londoner. He was never seen on ’Change, nor at the Bank, nor in the counting-rooms of the “City”; no ships ever came into London docks of which he was the owner; he had no public employment; he had never been entered at any of the Inns of Court, either at the Temple, or Lincoln’s Inn, or Gray’s Inn; nor had his voice ever resounded in the Court of Chancery, or in the Exchequer, or the Queen’s Bench, or the Ecclesiastical Courts. He certainly was not a manufacturer; nor was he a merchant or a gentleman farmer. His name was strange to the scientific and learned societies, and he never was known to take part in the sage deliberations of the Royal Institution or the London Institution, the Artisan’s Association, or the Institution of Arts and Sciences. He belonged, in fact, to none of the numerous societies which swarm in the English capital, from the Harmonic to that of the Entomologists, founded mainly for the purpose of abolishing pernicious insects.

Kesinlikle bir İngiliz olduğu belliydi, ama Phileas Fogg'un bir Londralı olup olmadığı daha kuşkuluydu. Ne Borsa'da, ne Banka'da, ne de "City"nin muhasebe odalarında görülürdü. Londra limanlarına onun sahibi olduğu hiçbir gemi girmezdi. Hiçbir kamu görevi yoktu. Ne Temple'da, ne Lincoln's Inn'de, ne de Gray's Inn'de herhangi bir hukuk okuluna kaydolmuştu. Sesi ne Chancery Mahkemesi'nde, ne Exchequer'de, ne Queen's Bench'te, ne de Ruhani Mahkemeler'de yankılanmıştı. Kesinlikle bir fabrikatör değildi, ne bir tüccar ne de bir çiftlik sahibiydi. Adı bilim ve ilim cemiyetleri için yabancıydı ve Royal Institution ya da London Institution, Artisan's Association veya Institution of Arts and Sciences'ın bilgece tartışmalarına katıldığı hiç bilinmiyordu. Aslında İngiliz başkentinde kaynayan sayısız cemiyetin hiçbirine ait değildi, Harmonic'ten, esas olarak zararlı böcekleri yok etmek amacıyla kurulmuş Entomologistler Cemiyeti'ne kadar.

Phileas Fogg was a member of the Reform, and that was all.

Phileas Fogg Reform Kulübü'nün bir üyesiydi, hepsi bu kadardı.

The way in which he got admission to this exclusive club was simple enough.

Bu seçkin kulübe kabul edilme şekli oldukça basitti.

He was recommended by the Barings, with whom he had an open credit. His cheques were regularly paid at sight from his account current, which was always flush.

Kendisine kefil olan Barings'ler tarafından önerilmişti, onlarla açık bir kredisi vardı. Çekleri her zaman hazır olan cari hesabından düzenli olarak ödenirdi.

Was Phileas Fogg rich? Undoubtedly. But those who knew him best could not imagine how he had made his fortune, and Mr. Fogg was the last person to whom to apply for the information. He was not lavish, nor, on the contrary, avaricious; for, whenever he knew that money was needed for a noble, useful, or benevolent purpose, he supplied it quietly and sometimes anonymously. He was, in short, the least communicative of men. He talked very little, and seemed all the more mysterious for his taciturn manner. His daily habits were quite open to observation; but whatever he did was so exactly the same thing that he had always done before, that the wits of the curious were fairly puzzled.

Phileas Fogg zengin miydi? Kuşkusuz. Ama onu en iyi tanıyanlar bile servetini nasıl yaptığını hayal edemezlerdi ve Bay Fogg bu bilgiyi isteyecek son kişiydi. Savurgan değildi, ne de tam tersine cimriydi. Çünkü parasının asil, faydalı ya da hayırsever bir amaç için gerekli olduğunu bildiğinde, sessizce ve bazen ismini vermeden verirdi. Kısacası, insanların en az konuşanıydı. Çok az konuşurdu ve suskun tavrıyla daha da gizemli görünürdü. Günlük alışkanlıkları gözlemlenmeye oldukça açıktı, ama ne yaparsa yapsın, her zaman daha önce yaptığı şeyin tamamen aynısıydı, öyle ki meraklıların zekası şaşkına dönmüştü.

Had he travelled? It was likely, for no one seemed to know the world more familiarly; there was no spot so secluded that he did not appear to have an intimate acquaintance with it. He often corrected, with a few clear words, the thousand conjectures advanced by members of the club as to lost and unheard-of travellers, pointing out the true probabilities, and seeming as if gifted with a sort of second sight, so often did events justify his predictions. He must have travelled everywhere, at least in the spirit.

Seyahat etmiş miydi? Muhtemelen, çünkü kimse dünyayı ondan daha iyi bildiğini düşünmüyordu. Öyle ücra bir yer yoktu ki, orayla yakından tanışık görünmesin. Kulüp üyelerinin kayıp ve duyulmamış gezginler hakkında öne sürdüğü binlerce tahmini sık sık birkaç net sözle düzeltir, gerçek olasılıkları işaret eder ve sanki bir tür ikinci görüş yeteneğiyle donatılmış gibi görünürdü, çünkü olaylar tahminlerini o kadar sık doğrulardı. Her yeri gezmiş olmalıydı, en azından ruhen.