Frankenstein sözleri: İngilizce aslı ve Türkçe çevirisi
Frankenstein; or, the modern prometheus
Mary Wollstonecraft Shelley imzalı «Frankenstein» kitabından 15 söz, İngilizce asıllarıyla ve her birinin altında Türkçe çevirisiyle. Her söz kitaptan olduğu gibi alındı. Kitabın tamamını çeviri, sesli okuma ve sözlükle ücretsiz okuyabilirsiniz.
“Slave, I before reasoned with you, but you have proved yourself unworthy of my condescension. Remember that I have power; you believe yourself miserable, but I can make you so wretched that the light of day will be hateful to you. You are my creator, but I am your master; obey!”
Köle, daha önce seninle akıl yoluyla konuştum, ama sen benim lütfuma layık olmadığını kanıtladın. Unutma ki gücüm var; kendini perişan sanıyorsun, ama seni öyle sefil bir hale getirebilirim ki gün ışığı sana bile iğrenç gelecek. Sen benim yaratıcımsın, ama ben senin efendinim; itaat et!
“Devil,” I exclaimed, “do you dare approach me? And do not you fear the fierce vengeance of my arm wreaked on your miserable head? Begone, vile insect! Or rather, stay, that I may trample you to dust! And, oh! That I could, with the extinction of your miserable existence, restore those victims whom you have so diabolically murdered!”
Şeytan, diye haykırdım, bana yaklaşmaya cüret mi ediyorsun? Kolumun öfkeli intikamının senin sefil kafana inmesinden korkmuyor musun? Defol, iğrenç böcek! Ya da daha doğrusu kal, seni toza çevireyim! Ah! Keşke senin sefil varlığını yok ederek, bu kadar şeytanca öldürdüğün o kurbanları geri getirebilseydim!
Oh! No mortal could support the horror of that countenance. A mummy again endued with animation could not be so hideous as that wretch. I had gazed on him while unfinished; he was ugly then, but when those muscles and joints were rendered capable of motion, it became a thing such as even Dante could not have conceived.
Ah! O yüzün dehşetine hiçbir ölümlü dayanamazdı. Yeniden canlandırılan bir mumya bile o zavallı kadar iğrenç olamazdı. Onu bitmemiş haldeyken seyretmiştim; o zaman da çirkindi, ama kasları ve eklemleri hareket edebilir hale gelince, Dante'nin bile hayal edemeyeceği bir şey oldu.
“I do refuse it,” I replied; “and no torture shall ever extort a consent from me. You may render me the most miserable of men, but you shall never make me base in my own eyes. Shall I create another like yourself, whose joint wickedness might desolate the world. Begone! I have answered you; you may torture me, but I will never consent.”
Reddediyorum, diye yanıtladım; hiçbir işkence benden onay koparamaz. Beni insanların en sefili yapabilirsin, ama kendi gözümde asla alçalmamı sağlayamazsın. Senin gibi bir başkasını mı yaratayım, onun da kötülüğü dünyayı harap mı etsin? Defol! Sana cevabımı verdim; bana işkence edebilirsin, ama asla razı olmayacağım.
“It is well. I go; but remember, I shall be with you on your wedding-night.”
Peki öyle olsun. Gidiyorum; ama unutma, düğün gecende seninle olacağım.
“Begone! I will not hear you. There can be no community between you and me; we are enemies. Begone, or let us try our strength in a fight, in which one must fall.”
Defol! Seni dinlemeyeceğim. Seninle benim aramda hiçbir birliktelik olamaz; biz düşmanız. Defol, yoksa gücümüzü bir dövüşte deneyelim, birimiz düşmeli.
“Abhorred monster! Fiend that thou art! The tortures of hell are too mild a vengeance for thy crimes. Wretched devil! You reproach me with your creation, come on, then, that I may extinguish the spark which I so negligently bestowed.”
İğrenç canavar! Sen bir iblissin! Cehennemin işkenceleri bile suçlarının intikamı için çok hafif kalır. Zavallı şeytan! Beni yaratılışınla suçluyorsun, öyleyse gel de bu kadar dikkatsizce bahşettiğim kıvılcımı söndüreyim.
“That is also my victim!” he exclaimed. “In his murder my crimes are consummated; the miserable series of my being is wound to its close! Oh, Frankenstein! Generous and self-devoted being! What does it avail that I now ask thee to pardon me? I, who irretrievably destroyed thee by destroying all thou lovedst. Alas! He is cold, he cannot answer me.”
O da benim kurbanım! diye haykırdı. Onun cinayetiyle suçlarım tamamlandı; varlığımın sefil serisi sona erdi! Ah, Frankenstein! Cömert ve kendini adayan varlık! Şimdi senden beni bağışlamanı istememin ne faydası var? Sevdiğin her şeyi yok ederek seni geri dönüşü olmayan bir şekilde yok eden benim. Ne yazık! O soğuk, bana cevap veremiyor.
We rest; a dream has power to poison sleep. We rise; one wand’ring thought pollutes the day. We feel, conceive, or reason; laugh or weep, Embrace fond woe, or cast our cares away; It is the same: for, be it joy or sorrow, The path of its departure still is free. Man’s yesterday may ne’er be like his morrow; Nought may endure but mutability!
Dinleniriz; bir rüya uykuyu zehirleyebilir. Kalkarız; başıboş bir düşünce günü kirletir. Hisseder, tasarlar ya da akıl yürütürüz; güler ya da ağlarız, Tatlı kederi kucaklar ya da kaygılarımızı bir yana atarız; Hepsi aynı: ister sevinç ister keder olsun, Gidiş yolunun yolu hâlâ serbesttir. İnsanın dünü asla yarınına benzemeyebilir; Değişkenlikten başka hiçbir şey kalıcı olamaz!
“I cannot describe to you the agony that these reflections inflicted upon me; I tried to dispel them, but sorrow only increased with knowledge. Oh, that I had for ever remained in my native wood, nor known nor felt beyond the sensations of hunger, thirst, and heat!
Bu düşüncelerin bana çektirdiği azabı size anlatamam; onları dağıtmaya çalıştım, ama keder bilgiyle birlikte arttı. Ah, keşke sonsuza dek doğduğum ormanda kalsaydım, açlık, susuzluk ve sıcaklık duyularının ötesini bilmeseydim ve hissetmeseydim!
“You must create a female for me with whom I can live in the interchange of those sympathies necessary for my being. This you alone can do, and I demand it of you as a right which you must not refuse to concede.”
Bana, varlığım için gerekli olan o duygu alışverişini yaşayabileceğim bir dişi yaratmalısın. Bunu yalnızca sen yapabilirsin ve bunu senden, vermeyi reddetmemen gereken bir hak olarak talep ediyorum.
But success shall crown my endeavours. Wherefore not? Thus far I have gone, tracing a secure way over the pathless seas, the very stars themselves being witnesses and testimonies of my triumph. Why not still proceed over the untamed yet obedient element? What can stop the determined heart and resolved will of man?
Ama çabalarım başarıyla taçlanacak. Neden olmasın? Şimdiye kadar geldim, yolsuz denizlerde güvenli bir yol izledim, yıldızların kendisi zaferimin tanıkları ve kanıtları oldu. Neden hâlâ evcilleştirilmemiş ama itaatkâr unsurun üzerinde ilerlemeyeyim? İnsanın kararlı kalbini ve kesin iradesini ne durdurabilir?
«Letter 3» bölümünden
“I am not mad,” I cried energetically; “the sun and the heavens, who have viewed my operations, can bear witness of my truth. I am the assassin of those most innocent victims; they died by my machinations. A thousand times would I have shed my own blood, drop by drop, to have saved their lives; but I could not, my father, indeed I could not sacrifice the whole human race.”
Ben deli değilim, diye haykırdım güçlü bir sesle; işlemlerimi gören güneş ve gökler, doğruluğuma tanıklık edebilir. O en masum kurbanların katili benim; onlar benim düzenlerimle öldüler. Onların hayatlarını kurtarmak için bin kez kendi kanımı damla damla akıtırdım; ama yapamazdım, baba, gerçekten tüm insan ırkını feda edemezdim.
“Man,” I cried, “how ignorant art thou in thy pride of wisdom! Cease; you know not what it is you say.”
İnsan, diye haykırdım, bilgeliğinin gururu içinde ne kadar cahilsin! Dur; ne söylediğini bilmiyorsun.
He sprang from the cabin-window as he said this, upon the ice raft which lay close to the vessel. He was soon borne away by the waves and lost in darkness and distance.
Bunu söylerken kamara penceresinden, gemiye yakın duran buz salının üzerine atladı. Kısa süre sonra dalgalar tarafından sürüklendi ve karanlıkla mesafede kayboldu.
Kitabı ücretsiz okuHer cümlenin çevirisi, doğal ses, tek dokunuşla sözlük