Küçük Prens: kitabın başı İngilizce, Türkçe çevirisiyle

Once when I was six years old I saw a magnificent picture in a book, called True Stories from Nature, about the primeval forest. It was a picture of a boa constrictor in the act of swallowing an animal. Here is a copy of the drawing.

Altı yaşımdan birinde, ormanlarla ilgili Doğadan Gerçek Öyküler adlı bir kitapta görkemli bir resim görmüştüm. Bir hayvanı yutmakta olan bir boa yılanının resmiydi. İşte çizimin bir kopyası.

In the book it said: “Boa constrictors swallow their prey whole, without chewing it. After that they are not able to move, and they sleep through the six months that they need for digestion.”

Kitapta şöyle yazıyordu: “Boa yılanları avlarını çiğnemeden bütün olarak yutarlar. Sonra hareket edemezler ve sindirim için gereken altı ay boyunca uyurlar.”

I pondered deeply, then, over the adventures of the jungle. And after some work with a colored pencil I succeeded in making my first drawing. My Drawing Number One. It looked something like this:

O zaman ormanın serüvenleri üzerine derin derin düşündüm. Ve renkli bir kalemle biraz çalıştıktan sonra ilk çizimimi yapmayı başardım. Bir Numaralı Çizimim. Şuna benziyordu:

I showed my masterpiece to the grown-ups, and asked them whether the drawing frightened them.

Başyapıtımı büyüklere gösterdim ve çizimin onları korkutup korkutmadığını sordum.

But they answered: “Frighten? Why should any one be frightened by a hat?”

Ama şöyle yanıtladılar: “Korkutmak mı? Bir şapkadan neden korksun ki insan?”

My drawing was not a picture of a hat. It was a picture of a boa constrictor digesting an elephant. But since the grown-ups were not able to understand it, I made another drawing: I drew the inside of a boa constrictor, so that the grown-ups could see it clearly. They always need to have things explained. My Drawing Number Two looked like this:

Çizimim bir şapka resmi değildi. Bir fili sindiren bir boa yılanının resmiydi. Ama büyükler bunu anlayamadıkları için başka bir çizim yaptım: Büyükler açıkça görebilsin diye bir boa yılanının içini çizdim. Onlara her şeyin açıklanması gerekir. İki Numaralı Çizimim şöyleydi:

The grown-ups’ response, this time, was to advise me to lay aside my drawings of boa constrictors, whether from the inside or the outside, and devote myself instead to geography, history, arithmetic, and grammar. That is why, at the age of six, I gave up what might have been a magnificent career as a painter.

Bu kez büyüklerin yanıtı, ister içten ister dıştan olsun, boa yılanı çizimlerimi bir yana bırakıp kendimi coğrafyaya, tarihe, aritmetiğe ve dilbilgisine adamamı öğütlemek oldu. Bu yüzden, altı yaşında, belki de görkemli bir ressam kariyerinden vazgeçtim.

I had been disheartened by the failure of my Drawing Number One and my Drawing Number Two. Grown-ups never understand anything by themselves, and it is tiresome for children to be always and forever explaining things to them.

Bir Numaralı Çizimimin ve İki Numaralı Çizimimin başarısızlığı beni cesaretten düşürmüştü. Büyükler hiçbir şeyi kendi başlarına anlamazlar ve çocukların onlara sürekli bir şeyler açıklaması yorucudur.

So then I chose another profession, and learned to pilot airplanes. I have flown a little over all parts of the world; and it is true that geography has been very useful to me.

Bunun üzerine başka bir meslek seçtim ve uçak kullanmayı öğrendim. Dünyanın her yerinde biraz uçtum; coğrafyanın bana çok yararlı olduğu doğrudur.

At a glance I can distinguish China from Arizona. If one gets lost in the night, such knowledge is valuable.

Bir bakışta Çin'i Arizona'dan ayırt edebilirim. Gece kaybolursa insan, böyle bir bilgi değerlidir.

In the course of this life I have had a great many encounters with a great many people who have been concerned with matters of consequence. I have lived a great deal among grown-ups. I have seen them intimately, close at hand. And that hasn’t much improved my opinion of them.

Bu yaşamım boyunca önemli işlerle uğraşan pek çok insanla pek çok karşılaşmam oldu. Büyüklerin arasında çok yaşadım. Onları yakından, gözlerimin önünde gördüm. Ve bu, onlar hakkındaki görüşümü pek de düzeltmedi.

Whenever I met one of them who seemed to me at all clear-sighted, I tried the experiment of showing him my Drawing Number One, which I have always kept. I would try to find out, so, if this was a person of true understanding.

Ne zaman aralarından bana biraz açık görüşlü görünen biriyle karşılaşsam, her zaman sakladığım Bir Numaralı Çizimimi ona gösterme deneyini yapardım. Böylece bunun gerçek bir anlayış sahibi olup olmadığını anlamaya çalışırdım.

But, whoever it was, he, or she, would always say: “That is a hat.”

Ama kim olursa olsun, o ya da bu, her zaman şöyle derdi: “Bu bir şapka.”

Then I would never talk to that person about boa constrictors, or primeval forests, or stars. I would bring myself down to his level. I would talk to him about bridge, and golf, and politics, and neckties. And the grown-up would be greatly pleased to have met such a sensible man.

O zaman o kişiyle boa yılanları, ilkel ormanlar ya da yıldızlar hakkında hiç konuşmazdım. Onun düzeyine inerdim. Onunla briç, golf, siyaset ve kravatlar hakkında konuşurdum. Ve büyük, böyle akıllı bir adamla tanıştığı için çok memnun olurdu.