Odysseia sözleri: İngilizce aslı ve Türkçe çevirisi
The Odyssey
Homeros imzalı «Odysseia» kitabından 15 söz, İngilizce asıllarıyla ve her birinin altında Türkçe çevirisiyle. Her söz kitaptan olduğu gibi alındı. Kitabın tamamını çeviri, sesli okuma ve sözlükle ücretsiz okuyabilirsiniz.
And Ulysses said, “I am no god, why should you take me for one? I am your father, on whose account you grieve and suffer so much at the hands of lawless men.”
Ve Ulysses şöyle dedi: “Ben tanrı değilim, beni neden tanrı yerine koyuyorsun? Ben senin babamım, onun yüzünden kanunsuz adamların elinde bunca acı çekiyorsun.”
“Dogs, did you think that I should not come back from Troy? You have wasted my substance,[167] have forced my women servants to lie with you, and have wooed my wife while I was still living. You have feared neither God nor man, and now you shall die.”
“Köpekler, Truva'dan dönmeyeceğimi mi sandınız? Malımı mülkümü çürüttünüz, hizmetçi kadınlarımı sizinle yatmaya zorladınız ve ben hâlâ hayattayken karıma talip oldunuz. Ne Tanrı'dan korktunuz ne insandan, şimdi öleceksiniz.”
“But I would not listen to them, and shouted out to him in my rage, ‘Cyclops, if any one asks you who it was that put your eye out and spoiled your beauty, say it was the valiant warrior Ulysses, son of Laertes, who lives in Ithaca.’
“Ama onları dinlemedim ve öfkeyle ona bağırdım: ‘Kyklops, eğer biri sana gözünü kimin oyup güzelliğini kimin bozduğunu sorarsa, İthaka'da yaşayan Laertes oğlu yiğit savaşçı Ulysses olduğunu söyle.’
“Ill deeds do not prosper, and the weak confound the strong. See how limping Vulcan, lame as he is, has caught Mars who is the fleetest god in heaven; and now Mars will be cast in heavy damages.”
“Kötü işler yürümez ve zayıflar güçlüleri alt eder. Bak, topal Vulcan, aksak haliyle gökteki en hızlı tanrı olan Mars'ı nasıl yakalamış; şimdi Mars ağır tazminata çarptırılacak.”
“But Polyphemus shouted to them from inside the cave, ‘Noman is killing me by fraud; no man is killing me by force.’
“Ama Polyphemus mağaranın içinden onlara bağırdı: ‘Kimse beni hileyle öldürüyor; hiç kimse beni zorla öldürmüyor.’
“My mother,” answered Telemachus, “tells me I am son to Ulysses, but it is a wise child that knows his own father. Would that I were son to one who had grown old upon his own estates, for, since you ask me, there is no more ill-starred man under heaven than he who they tell me is my father.”
“Annem,” diye yanıtladı Telemachus, “benim Ulysses'in oğlu olduğumu söylüyor, ama kendi babasını bilen akıllı bir çocuktur. Keşke kendi topraklarında yaşlanmış birinin oğlu olsaydım, çünkü bana sorarsan, bana babam dedikleri adamdan daha talihsiz bir insan yoktur gökyüzü altında.”
“Some things, Telemachus,” answered Minerva, “will be suggested to you by your own instinct, and heaven will prompt you further; for I am assured that the gods have been with you from the time of your birth until now.”
“Bazı şeyler, Telemachus,” diye yanıtladı Minerva, “sana kendi içgüdünle ilham edilecek, gökyüzü de seni daha da yönlendirecek; çünkü eminim ki tanrılar doğduğun andan şimdiye kadar seninle birlikteydi.”
“As he spoke he pulled the herb out of the ground and shewed me what it was like. The root was black, while the flower was as white as milk; the gods call it Moly, and mortal men cannot uproot it, but the gods can do whatever they like.
“Böyle derken otu topraktan çekip çıkardı ve bana nasıl bir şey olduğunu gösterdi. Kökü siyahtı, çiçeği ise süt kadar beyazdı; tanrılar ona Moly der, ölümlü insanlar onu sökemez, ama tanrılar ne isterlerse yapabilir.”
“They sang these words most musically, and as I longed to hear them further I made signs by frowning to my men that they should set me free; but they quickened their stroke, and Eurylochus and Perimedes bound me with still stronger bonds till we had got out of hearing of the Sirens’ voices. Then my men took the wax from their ears and unbound me.
“Bu sözleri en musikiyle söylediler ve ben onları daha fazla duymak isteyince, adamlarıma kaşlarımı çatarak beni serbest bırakmaları için işaret ettim; ama onlar kürek çekişlerini hızlandırdılar ve Eurylochus ile Perimedes beni daha da güçlü bağlarla bağladılar, ta ki Sirenlerin sesini duymayacak kadar uzaklaşana kadar. Sonra adamlarım kulaklarından balmumunu çıkarıp beni çözdüler.”
To this you answered, O swineherd Eumaeus, “Eat, my good fellow, and enjoy your supper, such as it is. God grants this, and withholds that, just as he thinks right, for he can do whatever he chooses.”
Buna sen, ey domuz çobanı Eumaeus, şöyle yanıt verdin: “Ye, iyi dostum, ve akşam yemeğinin tadını çıkar, ne varsa işte. Tanrı bunu verir, şunu esirger, tıpkı doğru bulduğu gibi, çünkü o ne isterse yapabilir.”
“What an exquisitely delicious sleep I have been having,” said she, as she passed her hands over her face, “in spite of all my misery. I wish Diana would let me die so sweetly now at this very moment, that I might no longer waste in despair for the loss of my dear husband, who possessed every kind of good quality and was the most distinguished man among the Achaeans.”
“Ne kadar da tatlı bir uyku çekmişim,” dedi elleriyle yüzünü sıvazlarken, “tüm sefaletime rağmen. Keşke Diana şimdi tam bu anda bu kadar tatlı bir şekilde ölmeme izin verse, artık sevgili kocamın kaybı için umutsuzluk içinde tükenmesem, o ki her türlü iyi niteliğe sahipti ve Akhalar arasında en seçkin adamdı.”
Then Ulysses tore off his rags, and sprang on to the broad pavement with his bow and his quiver full of arrows. He shed the arrows on to the ground at his feet and said, “The mighty contest is at an end. I will now see whether Apollo will vouchsafe it to me to hit another mark which no man has yet hit.”
Sonra Ulysses paçavralarını yırtıp attı ve yayı ile oklarla dolu sadakasıyla geniş taşlığa sıçradı. Okları ayaklarının dibine yere döktü ve şöyle dedi: “Büyük yarışma sona erdi. Şimdi bakalım Apollo bana henüz kimsenin vuramadığı başka bir hedefi vurmayı nasip edecek mi.”
Ulysses smiled at him and answered, “Fear not; Telemachus has saved your life, that you may know in future, and tell other people, how greatly better good deeds prosper than evil ones. Go, therefore, outside the cloisters into the outer court, and be out of the way of the slaughter—you and the bard—while I finish my work here inside.”
Ulysses ona gülümsedi ve şöyle yanıtladı: “Korkma; Telemachus senin hayatını kurtardı, ta ki gelecekte anlayasın ve başkalarına da iyi işlerin kötü işlerden ne kadar daha fazla refah getirdiğini anlatasın. Öyleyse, manastırların dışına, dış avluya çık ve katliamdan uzak dur, sen ve ozan, ben burada içeride işimi bitirirken.”
Laertes was delighted when he heard this. “Good heavens,” he exclaimed, “what a day I am enjoying: I do indeed rejoice at it. My son and grandson are vying with one another in the matter of valour.”
Laertes bunu duyunca çok sevindi. “Aman Tanrım,” diye haykırdı, “ne güzel bir gün yaşıyorum: gerçekten seviniyorum. Oğlum ve torunum yiğitlik konusunda birbirleriyle yarışıyorlar.”
“Farewell, queen,” said he, “henceforward and for ever, till age and death, the common lot of mankind, lay their hands upon you. I now take my leave; be happy in this house with your children, your people, and with king Alcinous.”
“Elveda, kraliçe,” dedi, “bundan böyle ve sonsuza dek, ta ki yaşlılık ve ölüm, insanlığın ortak kaderi, size el uzatana kadar. Şimdi izin istiyorum; bu evde çocuklarınızla, halkınızla ve kral Alcinous ile mutlu olun.”
Kitabı ücretsiz okuHer cümlenin çevirisi, doğal ses, tek dokunuşla sözlük