İlyada: kitabın başı İngilizce, Türkçe çevirisiyle

The quarrel between Agamemnon and Achilles—Achilles withdraws from the war, and sends his mother Thetis to ask Jove to help the Trojans—Scene between Jove and Juno on Olympus.

Agamemnon ile Akhilleus arasındaki kavga: Akhilleus savaştan çekilir ve annesi Thetis'i, Zeus'tan Troyalılara yardım etmesini dilemesi için gönderir. Olympos'ta Zeus ile Hera arasındaki sahne.

Sing, O goddess, the anger of Achilles son of Peleus, that brought countless ills upon the Achaeans. Many a brave soul did it send hurrying down to Hades, and many a hero did it yield a prey to dogs and vultures, for so were the counsels of Jove fulfilled from the day on which the son of Atreus, king of men, and great Achilles, first fell out with one another.

Söyle, ey tanrıça, Peleus oğlu Akhilleus'un öfkesini, Akhalara sayısız acılar getiren öfkesini. Nice yiğit canı Hades'e savurdu, nice kahramanı köpeklerle akbabalara yem etti, böylece Zeus'un buyruğu yerine geldi, Atreus oğlu, insanların kralı ile büyük Akhilleus ilk kez birbirine düştüğü günden beri.

And which of the gods was it that set them on to quarrel? It was the son of Jove and Leto; for he was angry with the king and sent a pestilence upon the host to plague the people, because the son of Atreus had dishonoured Chryses his priest. Now Chryses had come to the ships of the Achaeans to free his daughter, and had brought with him a great ransom: moreover he bore in his hand the sceptre of Apollo wreathed with a suppliant’s wreath, and he besought the Achaeans, but most of all the two sons of Atreus, who were their chiefs.

Onları kavgaya kışkırtan tanrılardan hangisiydi? Zeus ile Leto'nun oğluydu. Çünkü krala öfkelenmişti ve orduya bir veba salgınını gönderip halkı kırıyordu, çünkü Atreus oğlu rahibi Khryses'i onurundan yoksun bırakmıştı. Khryses, kızını kurtarmak için Akhaların gemilerine gelmişti ve yanında büyük bir fidye getirmişti. Üstelik elinde Apollon'un asasını taşıyordu, üzerine bir yalvarıcının çelengi sarılıydı ve Akhalara yalvarıyordu, ama en çok da başları olan iki Atreus oğluna.

“Sons of Atreus,” he cried, “and all other Achaeans, may the gods who dwell in Olympus grant you to sack the city of Priam, and to reach your homes in safety; but free my daughter, and accept a ransom for her, in reverence to Apollo, son of Jove.”

Atreus oğulları, diye haykırdı, ve siz öteki Akhalar, Olympos'ta oturan tanrılar size Priamos'un kentini yağmalamayı ve yurtlarınıza sağ salim dönmeyi nasip etsin. Ama kızımı serbest bırakın ve onun için bir fidye kabul edin, Zeus oğlu Apollon'a saygıdan.

On this the rest of the Achaeans with one voice were for respecting the priest and taking the ransom that he offered; but not so Agamemnon, who spoke fiercely to him and sent him roughly away. “Old man,” said he, “let me not find you tarrying about our ships, nor yet coming hereafter. Your sceptre of the god and your wreath shall profit you nothing. I will not free her. She shall grow old in my house at Argos far from her own home, busying herself with her loom and visiting my couch; so go, and do not provoke me or it shall be the worse for you.”

Bunun üzerine öteki Akhalar hep bir ağızdan rahibe saygı göstermekten ve sunduğu fidyeyi almaktan yanaydılar. Ama Agamemnon öyle düşünmüyordu, ona sert sözler söyledi ve onu kaba bir şekilde kovdu. İhtiyar, dedi, bir daha gemilerimizin çevresinde oyalanırken ya da bundan sonra gelirken seni bulmayayım. Tanrının asası da çelengin de sana bir yarar sağlamayacak. Onu serbest bırakmayacağım. Kendi yurdundan uzakta, Argos'ta benim evimde yaşlanacak, dokuma tezgahıyla uğraşacak ve yatağıma gelecek. Öyleyse git ve beni kışkırtma, yoksa senin için daha kötü olur.

The old man feared him and obeyed. Not a word he spoke, but went by the shore of the sounding sea and prayed apart to King Apollo whom lovely Leto had borne. “Hear me,” he cried, “O god of the silver bow, that protectest Chryse and holy Cilla and rulest Tenedos with thy might, hear me oh thou of Sminthe. If I have ever decked your temple with garlands, or burned your thigh-bones in fat of bulls or goats, grant my prayer, and let your arrows avenge these my tears upon the Danaans.”

İhtiyar ondan korktu ve boyun eğdi. Tek bir söz söylemedi, ama uğuldayan denizin kıyısından geçip uzakta, güzel Leto'nun doğurduğu Kral Apollon'a dua etti. Dinle beni, diye haykırdı, ey gümüş yaylı tanrı, Khryse'yi ve kutsal Killa'yı koruyan ve Tenedos'u gücünle yöneten, dinle beni ey Smintheus. Eğer tapınağını hiç çelenklerle süslediysem, ya da boğaların veya keçilerin yağında butlarını yaktıysam, duamı kabul et ve okların bu gözyaşlarımın öcünü Danaolardan alsın.

Thus did he pray, and Apollo heard his prayer. He came down furious from the summits of Olympus, with his bow and his quiver upon his shoulder, and the arrows rattled on his back with the rage that trembled within him. He sat himself down away from the ships with a face as dark as night, and his silver bow rang death as he shot his arrow in the midst of them. First he smote their mules and their hounds, but presently he aimed his shafts at the people themselves, and all day long the pyres of the dead were burning.

Böyle dua etti ve Apollon duasını duydu. Olympos'un doruklarından öfkeyle indi, omzunda yayı ve sadakası vardı ve oklar sırtında takırdıyordu, içinde titreyen öfkeyle. Gemilerden uzakta oturdu, yüzü gece kadar karanlıktı ve gümüş yayı ölüm çınlattı, okunu onların ortasına saldığında. Önce katırlarını ve köpeklerini vurdu, ama hemen sonra oklarını halkın kendisine çevirdi ve bütün gün ölülerin ateşleri yanıp durdu.

For nine whole days he shot his arrows among the people, but upon the tenth day Achilles called them in assembly—moved thereto by Juno, who saw the Achaeans in their death-throes and had compassion upon them. Then, when they were got together, he rose and spoke among them.

Tam dokuz gün boyunca oklarını halkın arasına saldı, ama onuncu gün Akhilleus onları toplantıya çağırdı. Buna Hera'nın etkisiyle karar verdi, çünkü Akhaların ölüm acıları içinde olduğunu gördü ve onlara acıdı. Sonra bir araya geldiklerinde ayağa kalktı ve aralarında konuştu.